ESL Summer Progam started!

We are 3 days into the ESL summer program. There is a fantastic team of 3 qualified teachers and 6 teaching assistants besides myself. Another colleague is also assisting with the testing. Each day I see an improvement in activities, insight into the teaching strategies, and bonding of students and teaching staff. I am encouraged.

This is a learning situation for all of us. I am the only language teacher among the staff. One is a business teacher, another a science teacher, another a math teacher. The young age of the students is new for most of us. Several of the assistants have never been in this teaching role before. This is a definite stretching experience for all of us.

I see my Dutch side (as I consider it) coming out in my leadership role. And this is not always something to be proud of. As my American friends motivate the workers with words of encouragement, I hammer them with continual “learning points”. There must be a happy medium somewhere. I will find it soon.

Wij zijn drie dagen onderweg in het ESL Zomerprogramma. Ik heb een geweldige team met 3 gekwalificeerde docenten en 6 onderwijsassistenten. Daarnaast is er een ander collega die assisteert met het toetsen. Elke dag zie ik verbetering in de activiteiten, inzicht in de lesstrategieën, en het samenbinden van de leerlingen en de docenten. Ik ben bemoedigd.

Dit is voor allen een goede leerervaring. Ik ben de enige taaldocent onder de staf. Een is een economie docent, de ander een natuurwetenschap docent en de derde een wiskunde docent. Voor de meeste assistenten is dit de eerste ervaring in het lesgeven. Wij worden allen verrijkt door deze ervaring.

Ik zie mijn Nederlandse zijde (tenminste zo zie ik het) bovenwater komen. En dat is niet altijd positief. Terwijl mijn Amerikaanse collega motiveert de medewerkers met bemoedigende woorden, sla ik ze om de oren met “leerpunten”. Ergens tussen in is de juiste weg. Die ga ik spoedig vinden. 

Final School Days...De Laatste Schooldagen

In all my final meetings with my soon to be ex-colleagues, I am reminded of a friend’s statement at the beginning of the school year, “This school being an international school feels safe and accepting, because we’re all different.” Indeed we are all different…which working environment isn’t? We fulfilled our job’s responsibilities to the best of our abilities and the circumstances. This we may be proud of, no matter the measure of the outcome. Teaching is a cycle of sowing, watering, pruning, harvesting and planting anew. This we do with our students but just as much with our coworkers. Allowing them to come into “our space” in openness and honesty will bear fruit. Our responsibility is to be available as ourselves with our strengths and weaknesses, not to force change on them but to offer friendship for a time. Some accept it, others pass it by. This season of friendships is closing. Graduation is a clear hallmark of this completion but at the same time it’s the beginning of our next new phase.

In de ontmoetingen met mijn collega’s, die binnenkort mijn ex-collega’s zullen zijn, wordt ik herinnerd aan een uitspraak van een vriendin aan het begin van het school jaar, “Deze school als internationale school is veilig omdat iedereen anders is.” Zeker weten zijn wij allen anders….welke werkomgeving is dat niet het geval? Wij hebben ons werk verricht zo goed als wij het konden en naar gelang de omstandigheden dat toestond. Daar mogen wij trots op zijn, ongeacht de mate van de resultaten. Lesgeven is een cyclus van zaaien, wateren, snoeien, oogsten en weer planten. Dit doen wij met onze leerlingen maar net zo goed met onze collega’s. Het toestaan in openheid en eerlijkheid dat men in “our space” komt, draagt vrucht. Onze verantwoordelijkheid is toegankelijke zijn met al onze sterktes en zwaktes, zonder hen te forceren te veranderen, slechts vriendschap voor een tijd aan te bieden. Sommige zullen het aannemen, anderen laten het liggen. Deze tijd van vriendschappen nadert zijn einde. De diplomering is een teken van dit einde, tegelijkertijd is dit het begin van de nieuwe fase. 

Growth to maturity--Groei tot wasdom

Although I’m not a city girl, I’m not really a nature lover either. I do love to relax and be revived in natural environments, listen to the music of the birds of which I have no need to know their names, and marvel at the beauty of God’s colorful world. Working in the soil is not what I enjoy but there are other fertile grounds in which I have planted seeds.

Before the actual rainy season, the Thai farmers are frantically harvesting the new crop of rice and then burning the fields for the next crop. The gorgeous light green which turned to golden yellow is now black. A natural process of growth and death. As my time away from my “normal” life is rapidly coming to a close, I think about the results of my work: the natural process of growth and finalization. This week while I am still vigorously making plans for the summer program and next year, all the teachers who are leaving were honored with gifts, beautiful words of gratitude, and many thank you cards. Apparently I have planted more than I have seen matured to be harvested. My successors will continue in the growth process and will enjoy the harvest.

Hoewel ik niet van grote steden houd, ben ik ook niet bepaald een natuurliefhebber. Ik vind het bijzonder om rust te vinden in de natuur, te luisteren naar het muziek van vogels, wiens naam ik niet hoef te weten, en mij in Gods kleurrijke wereld te verwonderen. Ik houd er niet van om in de grond te wroeten en zwoegen, maar er is ander vruchtbare grond waarin ik zaden gelegd heb. 

Voordat de echte regentijd aanbreekt, zijn de Thaise boeren druk bezig om het rijst te oogsten en daarna de overgeblevene stengels te verbranden. De velden die prachtig licht groen en daarna goudkleurig waren, zijn nu zwart. Het natuurlijk proces van groei en dood. Nu dat mijn tijd weg van mijn “normale” leven tot een einde komt, denk ik na over de resultaten van mijn werkzaamheden: het proces van groei en afronding. Deze week terwijl ik nog druk bezig ben met werkzaamheden voor het zomer programma en plannen voor volgend jaar, werden alle vertrekkende docenten gehuldigd met cadeaus, mooie woorden van dankbaarheid en vele bedankkaarten. Blijkbaar heb ik meer geplant dan zien rijpen voor de oogst. Mijn opvolgers zullen doorgaan in het groeiproces en zullen genieten van de oogst.

Awards—Onderscheidingen

The final days of any school year are gobbled up with several unpleasant tasks such as testing, grading, cleaning up computer files and classrooms but there are also many pleasant activities such as giving out awards.

This week the Thai teachers honored students for their work in the Thai classes, from penmanship to creativity to correct cultural respect. Two ESL students left the chapel time with a handful of certificates.

The week was ended with a Creative Arts Performance. Many of our students displayed their talents in singing, dancing, drama and dramatic readings. As one of the judges for this event we handed out awards in 11 categories. Of course the snack bar vouchers were more eagerly taken into possession.

De laatste dagen van elk schooljaar worden opgevreten door onplezierige taken zoals toetsen afnemen en corrigeren, het opschonen van computer bestanden, het in orde brengen van het klaslokaal. Maar er zijn ook vele plezierige activiteiten zoals het uitdelen van onderscheidingen en prijzen.

Deze week deelden de Thai docenten certificaten uit voor het werk tijdens de Thai lessen. Leerlingen werden in het zonnetje gezet voor o.a. hun handschrift, verhalen schrijven en het naleven van de Thai culturele tradities. Een aantal ESL leerling verlieten de Chapel tijd met meerdere certificaten.

De week eindigde met een “Cultural Arts Perfomance”. Vele van onze leerlingen lieten hun talenten in het zingen, dansen, toneelspelen en dramatische voordrachten zien. Ik mocht één van de juryleden zijn. Wij hebben certificaten in 11 categorieën uitgedeeld. Toch waren de tegoedbonnen voor de snack bar van meer belang.

The Lack of Winter—Het Ontbreken van de Winter

Changes in habits, needs, and desires are all a part of life’s development, as is seen in the seasons. The results of the seasons are not as obvious in Thailand because most plants stay green all year round. Sun and rain, the main ingredients for growth, are abundantly present in this country. Plants and trees grow extremely fast and blossom extraordinarily brightly. Even though the heat is persistent, they flourish well. This apparently lack of winter, a season of rest and rebirth, doesn’t prevent them from growth.

I’m not a winter girl, even if I have been assigned the winter color pallet. I continually tell others that I don’t miss winter one bit: the cold, sub-zero temperatures of northern Europe. Rest and rebirth and rejuvenation isn’t dependent on the winter season. For me rejuvenation comes with change and focus: change in my surroundings, habits, thoughts, responsibilities, and even friends; focus: as promised in the Bible: "He gives strength to the weary and increases the power of the weak. Even youths grow tired and weary, and young men stumble and fall; but those who hope in the Lord will renew their strength".  

A frustrating but also enjoyable challenge of the change of living surroundings is finding all life’s personal necessities. Many things that I had gotten used to having in Holland are just not available here, or so I thought. But with careful searching and with trial and error shopping, I have discovered that what I need I have found. Those items I haven’t found, it seems I don’t really need and with time I don’t even miss them.

Veranderingen in gewoontes, benodigdheden en verlangens zijn allemaal deel van het ontwikkelen in het leven, zoals ook in de natuur. De cyclus van het natuur is in Thailand niet zo zichtbaar, gezien dat de meeste planten het hele jaar door groen blijven. Zon en regen, de twee meeste belangrijke ingrediënten voor groei, zijn in overvloed aanwezig. De planten en bomen groeien snel en bloeien machtig mooi. Zelf de hitte heeft weinig invloed. Het ontbreken van de winter—een tijd van rust en vernieuwing—houdt hen niet tegen om te groeien.

Ik ben geen winter meid, ondanks dat mijn kleurenpallet dat wel aangeeft. Regelmatig vertel ik anderen dat ik de winter niet mis: die koude dagen met temperaturen onder nul van noord Europa. Rust en verjonging is niet afhankelijk van een winter seizoen. For mij komt het door verandering en focus. Het veranderen van mijn omgeving, gewoontes, gedachtes, verantwoordelijkheden, zelfs ook vrienden. Focus zoals het in de Bijbel wordt omschreven: “Machtelozen en vermoeiden maakt Hij sterk, de zwakken geeft Hij kracht. Jeugdigen zullen uitgeput raken en de jonge mannen zullen het opgeven. Maar zij die hun hoop op de HERE hebben gevestigd, zullen hun krachten weer terugkrijgen.”

Een frustrerende maar gelijkertijd ook plezierige uitdaging van de verandering in woonomgeving is het zoeken naar de juiste persoonlijke benodigdheden. Vele dingen waaraan ik in Nederland gewend was geraakt zijn hier niet beschikbaar, of tenminste dat dacht it. Maar met doortastend zoeken en continu uitproberen, heb ik gevonden wat ik nodig had. En dat wat ik niet kon vinden, heb ik blijkbaar niet echt nodig want terwijl de maanden voorbij gaan mis ik het ook niet.

Family celebrations/ Familie feesten

Living abroad makes a person creative in spending special days without the family member(s) or friend the day is all about. Saturday my son turned 24. Wow, time flies…. Like most mothers, I look back on many happy and wonderful memories and also times of conflict and disagreement. Yet when I look at what has become of him (and my daughter, too) I can only be eternally grateful to God for who they are. This is not the first birthday I won’t be able to celebrate with him, nor will it be the last, I presume. So this morning, in my lesson with the girls of Baan Shalom we made him a special birthday wish. How the girls love being filmed and listening to the result. I hope you enjoy it, Mitchel!

The first session of the ESL testing was done this week. This is for the students who will not be attending the summer program. The others will be tested in June. The boys did quite well although additional help next year will still be needed for some. Some students just want to get out of the ESL program but they forget that the extra help is not just bothersome but actually quite helpful. So you see, students are students no matter what country they are in.

The weather in Thailand is presenting us with some surprising days. Saturday Baan Phak Phing invited me to go to a waterfall outside of town. We had only made the climb to the top when the raindrops started descending; unfortunately we also had to descend back to the cars. We hadn’t expected that. During the evening and at night the thunder and lightening didn’t leave us. This added moisture just makes the humidity during the day that much more.

The final run for the finish line has started. I feel it all around me at school. Many of the teachers will be leaving soon after the last bell on the 1^st of June. Just a few are staying in the country. Like at every school rounding off the subjects, making reports and summaries, cleaning up the rooms, celebrating graduation and presenting all with awards, preparing transfer documents because the new teachers are not available here, are filling our days. In addition I am still working on the curriculum for the summer program. Fun and rewarding and scary at the same time. But I will not be alone in my venture and look forward to meeting the three volunteers coming in from “down under”.

Het wonen in het buitenland maakt de mens creatief in het vieren van speciale dagen hoewel degene waarom het gaat er niet is. Zaterdag werd mijn zoon 24. Zoals vele moeders doen, dacht ik terug naar de vele momenten van plezier en ook die van conflicten. Toch als ik zie wat er van mijn zoon is geworden….mijn dochter trouwens ook….ben ik God eeuwig dankbaar voor hen. Dit was niet de eerste nog de laatste verjaardag die wij uit elkaar zijn. Dus vanmorgen tijdens mijn les van de meiden van Baan Shalom maakten wij een speciale verjaardagswens. Wat vinden de meiden het toch leuk om opgenomen te worden en dan de resultaat terug te zien en horen. Ik hoop dat je het leuk vond, Mitchel!

De eerste series van de ESL toetsen zijn deze week afgenomen. Dit is voor de leerlingen die geen deel uit zullen maken van het zomerprogramma. De anderen zullen in juni worden getoetst. De mannen deden redelijk goed, hoewel extra hulp volgend jaar zal wel op zijn plaats zijn. Sommige leerlingen vinden het onplezierig om deze ondersteuning te krijgen, maar zij vergeten dat het niet alleen lastig is maar ook wel behulpzaam. Dus je ziet, leerlingen blijven leerlingen ongeacht in welk land zij wonen.

Het weer in Thailand geeft ons een aantal verrassende dagen. Zaterdag ging ik mee met de meiden van Baan Phak Phing naar een waterval buiten de stad. Wij waren nog maar net boven toen het begon te regenen. Dus na een korte speeltijd in het water moesten wij weer de berg af. Het omweer kwam de avond en nacht weer terug. De extra nattigheid maak de dag ernaar nog vochtiger, dus minder plezierig….als je 40 graden plezierig kan noemen.

De laatste sprint naar de eindstreep is begonnen. Ik voel het om mij heen op school. Vele van de docenten en medewerkers zullen gelijk vertrekken na het sluiten van het schooljaar op 1 juni. Een paar blijven in het land. Zoals bij alle scholen het afronden van de lessen, het toetsen van de onderwerpen, het maken van rapporten voor de docenten die hierna zullen komen, ruimtes opruimen, diplomering en onderscheidingen voorbereiden, etc. etc. vullen onze dagen. Bovendien ben ik nog bezig met het curriculum voor het zomerprogramma. Leuk en plezierig maar ook tegelijkertijd spannend. Maar ik zal niet alleen zijn in deze uitdaging en zie uit naar de dames van “down under” die zullen komen assisteren.

Transitioning/ Van het een naar het ander

Transitioning has always been difficult for me. So why do I put myself into situations which ask me to do this continually. I guess I need to learn something from it.

Today is the last day of vacation before the last stretch of classes and school responsibilities….we had a fantastic time! From biking in Chiang Rai to biking in Bangkok, American food at Duke’s in Chiang Mai to lots of Thai food in other places, from the chill of the rains in the north to the heat of the southern beaches at Dolphin Bay, from the quiet of the underwater world while snorkeling to the noise of the extremely busy streets of Bangkok, from the serious talks to the extended times of laughter. We traveled by train, plane, tuk tuk, sangtouw, elephant, bike, sky train, metro, bus, taxi, car, boat and on foot. Is there a mode of transportation we missed? God is good to give me such wonderful friends.

It was hard to see my Dutch friend leave, especially since she had to leave a day early due to her mom’s sudden hospitalization. Her leaving made me miss my life in Holland: a feeling I had not had in the last 8 months. The global living experience is filled with this emotion: living in one place and longing for the other. Transitioning from one place to the other, keeping your eyes and heart in the present while incorporating the past with a hope for the future: another challenge this time in Thailand has brought me.

De overgangen van het leven zijn moeilijk voor mij. Waarom zet ik me dan in situaties die dit telkens van mijn vraagt. Blijkbaar moet ik er wat van leren.

Vandaag is de laatste dag van de vakantie; hierna de laatste weken van lessen en verantwoordelijkheden van de school. Wij hebben een fantastisch vakantie gehad. Wij fietsten in Chiang Rai en ook door de sloppenwijken van Bangkok. We genoten van Amerikaans eten in Duke’s in Chiang Mai maar ook van de verschillende Thaise gerechten overal. Wij maakte de regens in het noorden maar ook de hitte van de stranden in Dolphin Bay mee. Wij waren onder de indruk van de stilte van de onderwaterwereld tijdens het snorkelen en het lawaai van de extreem drukke straten van Bangkok. Onze gesprekken waren op zijn tijd serieus en altijd dik gespekt met veel gelach. Wij verplaatsten ons via trein, vliegtuig, tuk tuk, sangtouw, olifant, fiets, sky train, metro, bus, taxi, auto, boot en te voet. Hebben wij een vervoersmogelijkheid gemist? God is goed om mij zulke geweldige vriendinnen te geven.

Het was moeilijk om mijn Nederlandse vriendin te zien gaan, in het bijzonder omdat zij hals over kop een dag eerder naar huis moest i.v.m. de ziekenhuisopname van haar moeder. Haar vertrek liet een verlangen naar Nederland achter. Dit gevoel heb ik in deze 8 maanden niet gehad. De “global living experience” veroorzaakt deze emotie: wonen op één plek maar verlangen naar de ander. Het aanpassen in het nu, kijkend naar het verleden met hoop voor de toekomst: nog een uitdaging dat mijn tijd in Thailand met zich mee brengt.